அமெரிக்காவின் ஐந்து மிகப்பெரிய ஏரிகளில் ஒன்றான ஹூரான் ஏரிக்கு அடியில் ஒரு பழைய உலகம் புதைந்து கிடக்கிறது என்று சொன்னால் நம்புவீர்களா? சுமார் ஒன்பதாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அதாவது பனிப்போர்க்காலத்தின் இறுதியில், மனிதர்கள் எப்படி வேட்டையாடினார்கள் என்பதற்கான ஆச்சரியமான ஆதாரங்கள் இப்போது தண்ணீருக்கு அடியில் கிடைத்துள்ளன.
மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஜான் ஓஷியா மற்றும் கை மெடோஸ் தலைமையிலான குழுவினர், இந்த ஏரிக்கு அடியில் ஒரு வினோதமான கல் கட்டமைப்பைக் கண்டுபிடித்துள்ளனர். இது ‘அல்பேனா-ஆம்பர்லி’ (Alpena-Amberley Ridge) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு நிலப்பரப்பாகும். 9,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஏரியின் நீர்மட்டம் குறைவாக இருந்தபோது, இது ஒரு நிலப்பாலத்தைப் போல வட அமெரிக்காவின் முக்கியப் பகுதிகளை இணைத்திருக்கிறது.
தண்ணீருக்கு அடியில் சுமார் 120 அடி ஆழத்தில் இருக்கும் இந்தக் கல் கட்டமைப்புகள் இயற்கையாக உருவானவை அல்ல. அவை மனிதர்களால் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட வேட்டைக்களங்கள். குறிப்பாக ‘காரிபூ’ (Caribou) எனப்படும் கலைமான்களைப் பிடிப்பதற்காக அந்தக்கால மனிதர்கள் நீண்ட சுவர்களைப் போல கற்களை அடுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். மான் கூட்டங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட வழிக்குக் கொண்டு வந்து, மறைந்திருந்து வேட்டையாடுவதற்கு இந்த ‘டிரைவ் லேன்கள்’ (Drive Lanes) பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
இந்த ஆராய்ச்சியில் வெளிவந்த மிக முக்கியமான திருப்பம் என்னவென்றால், அங்கே கிடைத்த கற்கருவிகள்தான். அங்கே ‘அப்சிடியன்’ (Obsidian) எனப்படும் ஒரு வகை எரிமலைக் கண்ணாடியால் செய்யப்பட்ட கருவிகள் கிடைத்துள்ளன. இதில் ஆச்சரியம் என்னவென்றால், இந்த எரிமலைக் கற்கள் அங்கிருந்து சுமார் 3,000 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள ஒரேகான் மாகாணத்தில் மட்டுமே கிடைக்கக்கூடியவை. அதாவது, ஒன்பதாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வட அமெரிக்காவில் மனிதர்கள் ஒரு நீண்ட தூர வர்த்தகத் தொடர்பை வைத்திருந்தார்கள் என்பதற்கு இதுவே ஒரு மிகப்பெரிய சாட்சி.
ஆழமான மற்றும் குளிர்ச்சியான இந்த ஏரி நீருக்குள் ஆக்சிஜன் குறைவாக இருப்பதால், இந்த வரலாற்றுச் சின்னங்கள் சிதையாமல் அப்படியே பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. ஏரிக்கு அடியில் இன்னும் எத்தனை மர்மங்கள் புதைந்து கிடக்கின்றனவோ தெரியவில்லை. மனித நாகரிகத்தின் ஆணிவேரைத் தேடும் இந்த ஆராய்ச்சி இப்போது உலகையே வியக்க வைத்துள்ளது.
