தமிழக அரசியல் களம் தற்போது ஒரு மிகப்பெரிய அதிர்வலையைச் சந்தித்து வருகிறது. குறிப்பாக, அதிமுக-வில் ஏற்பட்டுள்ள பிளவு என்பது வெறும் உட்கட்சிப் பூசலாக மட்டும் பார்க்கப்படாமல், தேசிய அரசியலில் ஒரு குறிப்பிட்ட வியூகத்தின் தொடர்ச்சியாகவே அரசியல் ஆய்வாளர்களால் பார்க்கப்படுகிறது.
“பாஜக செல்லும் இடமெல்லாம் பிராந்திய கட்சிகள் பலவீனமடைகின்றன அல்லது உடைக்கப்படுகின்றன” என்ற விமர்சனம் தற்போது நாடு முழுவதும் பேசுபொருளாகியுள்ளது. இதற்கு உதாரணமாகச் சொல்லப்படும் சில மாநிலங்களின் அரசியல் நிலவரங்களைத் தற்போது விரிவாகப் பார்ப்போம்.
முதலில் மகாராஷ்டிராவை எடுத்துக் கொண்டால், அங்கு அசைக்க முடியாத சக்தியாக இருந்த சிவசேனா மற்றும் சரத் பவாரின் தேசியவாத காங்கிரஸ் ஆகிய இரு பெரும் கட்சிகளும் இரண்டாகப் பிளக்கப்பட்டன. அதிகாரப் போட்டியில் பாஜக-வுடன் கைகோர்த்த அணிகள் அங்கீகரிக்கப்பட, மூலக் கட்சிகள் தங்களது அடையாளத்தை இழக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டன.
இதே நிலைதான் பஞ்சாப்பில் பாஜக-வின் நீண்டகாலக் கூட்டாளியான அகாலி தளத்திற்கும் நேர்ந்தது. இன்று அந்தக் கட்சி அம்மாநிலத்தில் தனது செல்வாக்கை இழந்து பலவீனமடைந்து காணப்படுகிறது. அண்டை மாநிலமான பீகாரிலும் நிதிஷ் குமாரின் ஐக்கிய ஜனதா தளம் கட்சி, பாஜக-வுடனான உறவில் தொடர்ந்து பல குழப்பங்களையும், அதிகாரப் போராட்டங்களையும் சந்தித்து வருவதை நாம் காண்கிறோம். இந்த வரிசையில் தற்போது தமிழகமும் இணைந்துள்ளது.
அதிமுக என்ற மாபெரும் இயக்கம் இன்று பிளவுபட்டு நிற்பதற்குப் பின்னணியில் பாஜக-வின் அரசியல் நகர்வுகள் இருப்பதாகக் கடுமையான குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன. தேசியக் கட்சிகளின் ஆதிக்கம் வளரும்போது, அந்தந்த மாநிலங்களில் வலுவாக இருக்கும் பிராந்திய கட்சிகளின் இருப்பு கேள்விக்குறியாகி வருகிறதா என்ற அச்சம் தொண்டர்கள் மத்தியில் நிலவுகிறது.
ஒரு வலிமையான தேசிய தலைமை மற்றும் அரசியல் சாணக்கியத்தனம் என்று ஒருபுறம் பாராட்டப்பட்டாலும், மறுபுறம் கூட்டணிக் கட்சிகளே சிதைக்கப்படுவது ஆரோக்கியமான ஜனநாயகத்திற்கு நல்லதா என்ற கேள்வியும் முன்வைக்கப்படுகிறது. பிராந்திய கட்சிகளின் பலவீனமே தங்களுக்குப் பலம் என்று பாஜக கருதுகிறதா? அல்லது இது மாநிலத் தலைவர்களின் தலைமைத்துவத் தோல்வியா? தமிழக அரசியலில் ஏற்பட்டுள்ள இந்த மாற்றம் வரும் காலங்களில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.
