பாகிஸ்தான் நாடு அதன் வரலாற்றிலேயே முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு மிக மோசமான பொருளாதாரப் பேரழிவைச் சந்தித்து வருகிறது. கோடிக்கணக்கான மக்கள் ஒரு காலத்தில் தங்களது அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்த வருமானம், இன்று ஒரு வேளை உணவிற்கே போதாத நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.
சமீபத்தில் வெளியான ‘பாகிஸ்தான் பொருளாதார ஆய்வு 2025-26’ அறிக்கை, அந்நாட்டின் நிலையைத் தோலுரித்துக் காட்டியுள்ளது. விண்ணைத் தொடும் விலைவாசி உயர்வு மற்றும் பணவீக்கம் காரணமாக, சாதாரண நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பங்களின் வாங்கும் திறன் முற்றிலுமாகச் சிதைந்து போயுள்ளது. ஒரு நாட்டின் வறுமை விகிதம் என்பது சில ஆண்டுகளில் குறைய வேண்டும், ஆனால் பாகிஸ்தானில் அது நேர்மாறாக நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது.
புள்ளிவிவரங்களின்படி, கடந்த 2018-19 ஆம் ஆண்டில் 21.9 சதவீதமாக இருந்த தேசிய வறுமை விகிதம், தற்போது 28.9 சதவீதமாக அதிரடியாக உயர்ந்துள்ளது. வறுமை என்பது பொதுவாகக் கிராமப்புறப் பிரச்சனையாகவே பார்க்கப்பட்ட நிலையில், தற்போது பாகிஸ்தானின் நகர்ப்புறங்களிலும் நடுத்தர வர்க்கத்தினர் வறுமையின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கின்றனர்.
பணக்காரர்கள் மேலும் பணக்காரர்களாகவும், ஏழைகள் மேலும் ஏழைகளாகவும் மாறும் சமூகச் சீர்கேடு அங்கு அதிகரித்துள்ளது. குறிப்பாக, வெளிநாடுகளில் பணியாற்றும் பாகிஸ்தானியர்கள் அனுப்பும் பணம்தான் அந்நாட்டின் முக்கிய வருமான ஆதாரமாக உள்ளது. தற்போது மத்திய கிழக்கில் நிலவும் போர் பதற்றங்கள் அந்த வருமானத்தையும் பாதிக்கும் என்பதால், பாகிஸ்தான் ஒரு மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சுழலில் சிக்கியுள்ளது.
இந்த நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில், ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் கல்வித் துறைக்கு அந்த அரசு செய்துள்ள காரியம் இன்னும் அதிர்ச்சியளிக்கிறது. வரலாறு காணாத வகையில் கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடு 23 சதவீதம் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. பாகிஸ்தானின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் கல்விக்காக வெறும் 0.8 சதவீதம் மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது, இது அந்த நாட்டின் வரலாற்றிலேயே மிகக் குறைந்த அளவாகும்.
போதிய நிதி இல்லாததால் கிராமப்புறப் பள்ளிகளில் அடிப்படை வசதிகள் கூட இல்லை. இதனால் லட்சக்கணக்கான குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்லாமல் வீதிகளில் நிற்கும் அவலம் ஏற்பட்டுள்ளது. குறிப்பாகப் பெண்களிடையே எழுத்தறிவு விகிதம் மிகவும் பின்தங்கியுள்ளது அந்த நாட்டின் எதிர்கால வளர்ச்சியைப் பெரும் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், பாகிஸ்தான் இன்று தனது சொந்த மக்களையே காப்பாற்ற முடியாத ஒரு கையறு நிலையில் உள்ளது. கல்வி மற்றும் அடிப்படைத் தேவைகளில் முதலீடு செய்வதற்குப் பதிலாக, பொருளாதார அதிர்ச்சிகளைச் சமாளிக்க முடியாமல் அந்த நாடு திணறி வருகிறது.
இந்த அவல நிலையிலிருந்து மீள வேண்டுமானால், கல்வி மற்றும் பொருளாதாரக் கொள்கைகளில் ஒரு மிகப்பெரிய புரட்சிகரமான மாற்றத்தைத் தவிர வேறு வழியில்லை. இல்லையெனில், பாகிஸ்தான் ஒரு மீள முடியாத இருண்ட காலத்தை நோக்கிச் செல்வதை யாராலும் தடுக்க முடியாது என்பதை இந்த ஆய்வறிக்கை எச்சரிக்கையாக விடுத்துள்ளது.
